Friday, July 23, 2010

ಕತೆಗಾರ ಕೇಶವ ಮಳಗಿ ಸಂದರ್ಶನ : ಭಾಗ ಎರಡು

ನಿಮ್ಮ ನೆಲೆಯ ಅನುಕಂಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸಮುದಾಯದ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಸಂವೇದನೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ್ರೆ, ಬದಲಾಗ್ತಾ ಇರುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸಮುದಾಯದ ಸಂವೇದನೆಯ ನೆಲೆಗಳು ಕೂಡ ಬದಲಾಗ್ತ ಇವೆ ಅನಿಸುವುದಿಲ್ಲವೆ?

ಈಗ ನೋಡಿ ಈ ಜಗತ್ತು ಹೇಗೆ ಕ್ಷಿಪ್ರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾಗ್ತಾ ಇರುತ್ತೆ, ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಹಾಗೆ ಆ ಜಗತ್ತಿಗೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡಿರೋ ಎಲ್ರೂನು ಬದಲಾಗ್ತಾ ಇರ್ತಾರೆ. ಸೊ, ಈ shift ಅಲ್ಲಿನೂ ಆಗ್ತಾ ಇಲ್ವ ಅಂತ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಖಂಡಿತ shift ಆಗ್ತಾನೆ ಇರುತ್ತೆ. ಬಟ್ ಯಾವ್ದೇ ಒಂದು ಸಮಾಜದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಏನಿರುತ್ತೆ ಅಂದ್ರೆ, ಈಗ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆ ಇದೆಯಲ್ಲ, ಅದನ್ನ ಉಳಿಸ್ಕೊಂಡು ಬರಬೇಕಾಗುತ್ತೆ ಅನ್ನೋದು.


ಈಗ ಈ ಜಾಗತೀಕರಣಕ್ಕೆ ಒಂದೊಂದು ದೇಶ ಒಂದೊಂದು ತರ ತೆರೆದುಕೊಂಡಿದೆ. ಆ ತರದ್ದೆ ಒಂದು ವೈಚಾರಿಕ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿಲ್ದೆ ಇರೋವಂಥ ದೇಶವಾಗಿರೋದ್ರಿಂದ ಇದು, ಭಾರತ ದೇಶ, ಬದಲಾವಣೆಗೆ, ಹೊಸ ಟೆಕ್ನಾಲಜಿಗೆ ವಿವೇಚನೆ ಇಲ್ಲದೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ತಾ ಇದೆ. ಈಗ ಮೊಬೈಲ್ ಟೆಕ್ನಾಲಜಿನೆ ತಗೊಳ್ಳಿ. ನಾನು ಎಷ್ಟೊಂದು ಯೋಚ್ನೆ ಮಾಡಿದೀನಂದ್ರೆ, ಇದು actually ಒಂದು social securityಯನ್ನೆ ಹಾಳು ಮಾಡ್ತಾ ಇದೆ ಇದು. socially unproductive ಆದ, ಖಾಸಗಿಯಾಗಿನು unproductive ಆದ ಒಂದು ಅನಗತ್ಯ ಖರ್ಚನ್ನು, ಯಾವುದು ಅವನ ಜೀವನವನ್ನು ರೂಪಿಸಬಹುದಾಗಿತ್ತೊ ಆ ಖರ್ಚನ್ನು ಹೊರಿಸಿದೆ ಅವನ ಮೇಲೆ. social security ಅಂತ ನಾನು ಹೇಳ್ತಾ ಇದೀನಿ, ಅದನ್ನ ಕಳಕೊಳ್ತಾ ಇದ್ದಾನೆ ಅವನು. ಅದು ಯಾಕೆ ಹಾಗಾಗಿದೆ ಅಂತಂದ್ರೆ, ಒಂದು ದೇಶವಾಗಿ ನಾವು ಅತ್ಯಂತ ವಿಶಾಲವಾದ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ, ಅಂದ್ರೆ technologyಯನ್ನ ಹೇಗೆ ಬಳಸಬಹುದು ಅಂತ ನಾವು ವಿವೇಚನೆಯನ್ನ ಬಳಸ್ದೇ ಇದ್ದಿದ್ರಿಂದ, ಎಲ್ಲಾದಕ್ಕೂ ನಾವು ತೆರೆದುಕೊಂಡಿರೋದ್ರಿಂದ ಅದ್ರ side affectsಗಳನ್ನ ನಾವು ನೋಡ್ತಾ ಇದೀವಿ. ಒಪ್ಕೊಂಡಿರೋದ್ರಿಂದ ನಾವು ಪಡಕೊಳ್ತಾ ಇರೋ possitive sidesನೂ ಇರುತ್ತೆ ಯಾವಾಗ್ಲುನು. ಬಟ್, ಅದ್ರ ill affects ಇವೆಯಲ್ಲ, ಅವು ಯಾವನಿಗೆ ಏನೂ ಇಲ್ವೊ ಅವ್ನಿಗೆ ಆಗ್ತಿರುತ್ತೆ. ಸೊ, ಪಡ್ಕೊಳ್ಳೋದು ಯಾರು ಪಡ್ಕೋತಿದಾರಂದ್ರೆ, ಯಾರು ಬಲಾಢ್ಯರು ಅವ್ರು. ಅವ್ರು ಈ ಎಲ್ಲದರ ಗರಿಷ್ಠ ಲಾಭವನ್ನ ಪಡ್ಕೊಂಡು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರಬಲರಾಗ್ಬಿಟ್ಟು ಅಂದ್ರೆ, survivalಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು fit ಆಗ್ತಿರ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಯಾರಿಗೆ ಏನೂ ಇಲ್ವಲ್ಲ, ಅವ್ನು ಇರೋದನ್ನೂ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕಳ್ಕೋತಾ ಇರ್ತಾನೆ. ಅವ್ನಿಗೆ ಇದೆಲ್ಲ ಬೇಕೇ ಬೇಕಾದ್ದಲ್ಲ, actually. ಇದೊಂದು ಸಣ್ಣ ಉದಾಹರಣೆ ಅಷ್ಟೇನೆ ಇದು.





ಈಗ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಯಾಕೆ shift ಆಗ್ತಾ ಇವೆ ಅಂತಂದ್ರೆ, ಈಗ ಸಂವಹನ ಮಾತಿನ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ ಆಗುತ್ತೆ, ಒಬ್ರು ಇನ್ನೊಬ್ರನ್ನ ಭೇಟಿಯಾಗೊ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ ಆಗುತ್ತೆ ಅಂತನ್ನೋದು ಒಂದು ಮೌಲ್ಯ ಅದು actually. ಮನುಷ್ಯ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡೋದು. ಜಗಳಾನೆ ಇರಬಹುದು. ಅವನಿಗೆ ನಾನಿನ್ನ ಹೊಡೆದಾಕ್ತೀನಿ ಅನ್ನೋ ಜಗಳಾನೆ ಇರಬಹುದು. ಬಟ್ ಎಲ್ಲಾ ಕಾಲಕ್ಕೂ ಜಗಳಾನೆ ಇರುತ್ತೇನೊ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ನಮಗೆ. ಅದೇನೆ ಇದ್ರೂನು ಆ ತರದ್ದೊಂದು ಸಂವಹನದ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನೆ ಕಡಿದು ಹಾಕ್ತಾ ಇದೆ ಇದು. ಬಟ್ ಅದೇ ಒಂದು ಸಮಾಜವಾಗಿ ಒಂದು ಗ್ರಾಮದ ಸಮಾಜನು ಇರಬಹುದು, ದೇಶದ ಸಮಾಜನು ಇರಬಹುದು, ಅದನ್ನ, ಆತರದ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನ ಉಳಿಸ್ಕೋಬೇಕು ಅಂತ conscious effort ಮಾಡ್ತಾ ಇಲ್ಲ. ಅಂದ್ರೆ, ಅದ್ರ ಮೂಲಕ ಆ ಸಮಾಜ ನಂಬಿರೋ ಮೌಲ್ಯಗಳಿವೆಯಲ್ಲ ಅವನ್ನ ಕೂಡ ನಾಶ ಮಾಡ್ತಿದೆ ಅದು. ಅಂದ್ರೆ ಹೊರಗಡೆ ಅದ್ರ affect ಎಷ್ಟಿದೆಯೊ ಒಳಗಡೆಯಿಂದನೂ ಅಷ್ಟೇ affect ಇರುತ್ತೆ. ಅದು ವೈಯಕ್ತಿಕ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕನಾಗಿಲ್ದೆ ಇದ್ರೆ, ನಿಷ್ಠನಾಗಿಲ್ದೆ ಇದ್ರೆ ಆತರದ ಮೂಲಕನೂ ಈ ಮೌಲ್ಯಗಳು currupt ಆಗ್ತಾ ಇರುತ್ತೆ. ಇದು ಬಹುಪಾಲು ಹೊರಗಡೆಯಿಂದಾನೆ, ಏನು ಸಮಾಜದ ಮೌಲ್ಯ ಅಂತ ಹೇಳ್ತೀವಲ್ಲ, ಅದು ಸಾಕಷ್ಟು ನಾಶ ಆಗ್ತಾ ಇದೆ. ಸೊ ಇದೇ ಕಾರಣ ಅದಕ್ಕೆ.


ಅನುಕಂಪ actually ಸಮುದಾಯದ್ದೆ ಅದು. no doubt about it. ಆದರೆ ಇಂಥಾವನ್ನ ಕಳಕೊಳ್ಳೋದಕ್ಕೆ ಈ ತರಹದ್ದೇನೇನೋ ಕಾರಣಗಳಿವೆ. ಅದನ್ನ ನಾವು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ನಾಶ ಮಾಡ್ತ ಇದೀವಿ. ಈಗ ನೋಡ್ರಿ ಹಿಂದೆ ಯಾವ್ದಾದ್ರು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸಂತೆಯಾದಾಗ, ಅಥವಾ ಜಾತ್ರೆಯಾದಾಗ, ಇದು ಬಹಳ ಕ್ಲೀಷೆ ನಾನು ಹೇಳ್ತಾ ಇರೋದು, ಆದ್ರೂ ಹೀಗೆ ಸುಮ್ನೆ ನೋಡಿ; ಇನ್ನೊಬ್ರ ಮನೆಗೆ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹೋಗೋದು, ಈ ತರದ್ದೆಲ್ಲ ಇದ್ಯಲ್ಲ, ಈಗ ಏನೂ ಇಲ್ಲ ಈ ತರದ್ದು. ಅಂದ್ರೆ ಅವನ್ನ ನಾವು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ನಾವೇ ಕೊಲ್ತಾ ಇದ್ದೀವಿ. ಈಗ ಆ ತರದ್ದೊಂದು ಕೊಡು-ಕೊಳುವ ಸಂಬಂಧ ನಾವು ಕಳಕೊಳ್ತಾ ಇದ್ದೀವಿ ಯಾಕಂದ್ರೆ ಹೊರಗಡೆ ನಮಗೆ ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ಕಳಕೊಳ್ಳೋತರ ಮಾಡೋ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಏನೇನೊ ಅವಕಾಶಗಳು ಸಿಗ್ತಾ ಇವೆ. ಪತ್ರ ಬರೆಯೋದೆ ತಗೊಳ್ಳಿ. SMS ಕಳಿಸೋದು ಬಹಳ ಸುಲಭ ಇದೆ. ಸೊ, actually ಅದ್ರ ಬಗ್ಗೆನು ನಾನು ಬರ‍್ದಿದ್ದೀನಿ. ಅಂದ್ರೆ ಅದು ತಪ್ಪು ಅಂತ ನಾನು ಹೇಳ್ತಾ ಇಲ್ಲ. ಬಟ್ ಅದು ‘ಸಂಬಂಧ’ವನ್ನ ಮೀರಬಾರದು. ಆ technology ಅದೊಂದು replaement ಅಲ್ಲ, ಆಗಬಾರದು. SMS ಅನ್ನೋದು ಒಬ್ಬನ್ನ ಭೇಟಿಯಾಗೋದಕ್ಕೆ ಮಾತನಾಡೋದಕ್ಕೆ replacement ಆಗ್ಬಾರ್ದು. ಬಟ್ ವಿವೇಚನೆ ಇಲ್ದಿರೋ ಸಮಾಜಗಳು ಏನ್ಮಾಡ್ತವೆ ಅಂದ್ರೆ ಅವನ್ನ ಹೇಗಿರುತ್ತೋ ಹಾಗೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿಬಿಡುತ್ವೆ. ಕೊನೆಗೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಕಳಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟು ನಾವು ಆ ತರ, ಸಂವೇದನಾ ಶೂನ್ಯ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿರ್ತೀವಿ. ಸೊ ಇಲ್ಲಿನು ಅದೇ ತರದ ಸಮಸ್ಯೆ ಇದೆ ಅಂತ ನನಗನಿಸುತ್ತೆ.




(ಫೋಟೋ: Mr. James P Blair, ಕೃಪೆ: ನ್ಯಾಶನಲ್ ಜಿಯಾಗ್ರಫಿ ಫೋಟೋ ಗ್ಯಾಲರಿ)

No comments: