Saturday, July 31, 2010

ಕತೆಗಾರ ಕೇಶವ ಮಳಗಿ ಸಂದರ್ಶನ : ಭಾಗ ನಾಲ್ಕು

ಈಗ ನೀವು ಒಂದೇ ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಈ ತರ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಬರುತ್ತೆ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ರಲ್ಲ, actually ನಾನು ಒಂದು ಕರ್ಮಠ ವೈದಿಕ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಇದ್ಯಲ್ಲ, ಅಲ್ಲಿಂದ ನಾನು ಬಂದಿದೀನಿ. ಸೊ, ಹಾಗಾಗಿ, ಸೌಭಾಗ್ಯವತಿಯನ್ನ ನಾನೇನು ಬೇರೆದಾಗಿ, ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಕಲ್ಪನೆ ಮಾಡ್ಬೇಕಾಗಿರ್ಲಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿನ ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಕರ್ಮಠ ವಿಷಯವೇ ಇರಬಹುದು, ಮಾನವೀಯ ವಿಷಯವೇ ಇರಬಹುದು. ಅದು ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಇದೆ ಅಂದ್ರೆ, ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದಿದ್ದೆಲ್ಲ ಒಂದು ವೈದಿಕರ ಮನೆತನದಲ್ಲೇ ಆಗಿರೋದ್ರಿಂದ, ಸಂಸ್ಕೃತ ನಾನು ಕಲ್ತಿದೀನಿ, ಅದರ ಎಲ್ಲ ಆಚರಣೆಗಳೆಲ್ಲ ನನಗ್ಗೊತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ನನಗೆ ಅದು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಅನಿಸ್ತಿಲ್ಲ. even ಕಡಲತೆರೆಗೆ ದಂಡೆ ಕತೆಯಿದೆಯಲ್ಲ, ಅವನು ಕೂಡ ಇಲ್ಲಿಂದ ಬಂದವನೇ ಅವ್ನು. ಒಂದು ವೈದಿಕ ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಬಂದವನೇ ಅವನೂ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ, ಒಂದು ತರದ extreme conflicts ಇವೆ ಅವ್ನಿಗೆ. ನೀವು ಡಿ.ಆರ್.ನಾಗರಾಜ್ ಅವ್ರ ಮಾತುಗಳನ್ನ quote ಮಾಡಿದೀರಲ್ಲ, ಅಂದ್ರೆ ಭಾವುಕ ಸಂಬಂಧಗಳ ಅಪೇಕ್ಷೆಯಿಂದ ಮನುಷ್ಯ ಬಂಡೇಳೋದು ಅಂತ. ಡಿಆರ್ ನನಗೆ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ದಿದ್ರಿಂದ, ಆ ತರ, ಅದು - ಬಂಡಾಯದ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿ ಅನ್ನೋ ತರ - ಅವರು ಬರೆದಿದಾರದನ್ನ. ಬಟ್ ಅದನ್ನ ಹಂಗೇನೂ ತಗೊಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ ನಾವು. ಈ ಬಂಡಾಯವೇ ಬೇರೆ. ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲಿ ಅವನ ಬಂಡಾಯ ಇದೆಯಲ್ಲ, ಮನುಷ್ಯ ಇನ್ನಷ್ಟು finer aspectಗೆ ಹೋದ್ರೆ ಅದೇ ಅವನ ಬಂಡಾಯ. ಅದು ಸಂಬಂಧವನ್ನ - ಸಂಬಂಧದ ತೀವ್ರತೆಗಾಗಿ, ಅಂತಾನೆ. ನಾವೆಷ್ಟೋ ಸಲ shift ಮಾಡ್ತೀವಿ ನಮ್ಮ ನಿಲುವುಗಳನ್ನ. ಸೊ, ಒಂದು ಕಡೆ ನಿರಾಕರಣೆ ಇರುತ್ತೆ. ನಿರಾಕರಣೆ ಅಂದ್ರೆ ಬಂಡಾಯದ ಇನ್ನೊಂದು ರೂಪ ಅಷ್ಟೇನೆ ಅದು.

ಆಮೇಲೆ ಬೆಳಿತಾ ಬೆಳಿತಾ ನಾನು ಈ ಬಳ್ಳಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ even ಈ ಗುಲ್ಬರ್ಗಾ ಈ ಕಡೆಯೆಲ್ಲ ಇಲ್ಲೆಲ್ಲ ನನಗೆ ಮುಸ್ಲಿಂ friends ತುಂಬ ಜನ ಇದಾರೆ ಹೊರಗಡೆ. ನನ್ನ ಹೊರಗಡೆಯ ಜಗತ್ತಿದೆಯಲ್ಲ, ಅಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಮ್ಸು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇತರರೇ actually ಒಂದು ಜಗತ್ತಲ್ಲಿ. ಎಲ್ಲ ಅವರೇ actually. ಈಗ್ಲೂನು ನನಗೆ ಎಷ್ಟೋ ಜನ ಈ ತರದ ಸ್ನೇಹಿತರುಗಳಿದಾರೆ, ಫೋನ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇರ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಅವರ ಜಗತ್ತು ನನ್ನ ಜಗತ್ತು ಬೇರೇನೆ ಇರುತ್ತೆ. ಆದ್ರೆ ಈಗ್ಲೂನು ಹಳೇದೆಲ್ಲ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಮುವತ್ತು ವರ್ಷದ ಹಿಂದಿಂದನ್ನ ನೆನಸ್ಕೋತ ಇರ್ತೀವಿ. ಸೊ, ಅದ್ಯಾವ್ದನ್ನು ನಾನು ಕೃತಕವಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡ್ಲಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ಅಂತರ್ಗತವಾಗಿರುವ ಅನುಭವಗಳನ್ನ ಮಾತ್ರ ನಾನು ಬರೆಯೋಕ್ಕೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದೀನಿ. ಸೊ, ಅಲ್ಲಿ ಹಶಂಬಿಯ ಜೀವನ ಇದೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾನು ನೋಡಿ, ಅನುಭವಿಸಿ ಅವರ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಊಟಮಾಡಿ, ಅಲ್ಲೆ ಮಲಗಿ ಇದ್ದು ಮಾಡಿದಂಥದ್ದು. ಈ ರಂಜಾನ್ ಬರುತ್ತೆ ನೋಡಿ, ಆವಾಗೆಲ್ಲ ನಾವೇನ್ ಮಾಡ್ತಿದ್ವಿ ಅಂದ್ರೆ, ಈಗ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡ್ರೂ ಮೈ ಜುಂ ಅನ್ನುತ್ತೆ, ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲ ನಾವು ಒಂದು ಮಸೀದಿಯಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಮಸೀದಿಗೆ ಭೇಟಿ ಕೊಡ್ತಾ ಇರ್ತಿದ್ವಿ. ನಮಾಜ್ ಮಾಡ್ತಿರ್ತಾರೆ ಅಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿ ಮೂರು ಗಂಟೆಗೆ ಒಂದ್ಸಲ. ಇಡೀ ರಂಜಾನ್ periodನಲ್ಲಿ. ರಾತ್ರಿ ಒಂಭತ್ತಕ್ಕೊಂದು ನಮಾಜ್ ಮುಗಿದ್ಮೇಲೆ ಹನ್ನೆರಡು ಗಂಟೆಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ನಮಾಜಾಗುತ್ತೆ. ಸೊ ಒಂದು ಮಸೀದಿಗೆ ಹೋಗೋದು, ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಮುಗಿದ್ಮೇಲೆ ಇನ್ನೊಂದು ಮಸೀದಿಗೆ ಹೋಗೋದು. ಪುನಃ ಮೂರುಗಂಟೆಗೆ ಮಾಡ್ತಾರೆ. ಸೊ ಆ ತರದ್ದೇನೊ ಒಂದು ಖುಶಿ ಇರ್ತಾ ಇತ್ತು ಆವಾಗ. ಇಡೀ ರಾತ್ರಿ ಅವರು ನಮಾಜ್ ಮಾಡ್ತಾ ಕಳೀಬೇಕು, every three hoursಗೆ. ಸೊ ಒಬ್ರನ್ನ ನೇಮಿಸಿರ್ತಾರೆ, ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ ಇರಲ್ಲ ಆ ತರ, ಅವರೇನ್ಮಾಡ್ತಾರೆ ಅಂದ್ರೆ, ತೀನ್ ಬಜೇ ಉಠೋ ಅಂತ ಒಂದಿದನ್ನ, ಕಂಜಃರಾ, ಹೊಡ್ಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತಾರೆ. next ನಮಾಜ್ ಟೈಮಿದೆ, ಎದ್ದು ಬಿಟ್ಟು ನಮಾಜ್ ಮಾಡಿ ಅಂತ. ಆಮೇಲೆ ಆರು ಗಂಟೆಗೆ ಇನ್ನೊಂದಿರುತ್ತೆ. ಸೊ, ಇಡೀ ದಿವ್ಸ ಮೂರು ಮೂರು ಗಂಟೆಗೊಂದು ನಮಾಜಿರುತ್ತೆ ರಂಜಾನ್‌ನಲ್ಲಿ. ಅದ್ರಲ್ಲೆಲ್ಲ ನಾನು, ನಮಾಜ್ ಮಾಡ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದ್ರೆ ಏನೋ ಒಂದು ಖುಶಿ ಇರ್ತಿತ್ತು. ಮಸೀದಿಗೆ ಹೋಗ್ಬಿಟ್ಟು ನೂರಾರು ಜನ ಮಲಕ್ಕೊಂಡಿರೋರು ಅಲ್ಲೆಲ್ಲ. actually ನಿದ್ದೆ ಇರೋಲ್ಲ ಅಲ್ಲಿ. next ನಮಾಜ್ ನೋಡ್ಬೇಕನ್ನೊ tension ನನಗೆ. ಸೊ ಅಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರಗಳಿವೆಯಲ್ಲ, ಅವು ನಾನು ನೋಡಿರೋವು ಮತ್ತು ನಾನು ಅವನ್ನ ಅಂತರ್ಗತ ಮಾಡ್ಕೊಂಡಿರೋವು. ಸೊ ಅಲ್ಲಿ ಅವೆಲ್ಲ ಮುಸ್ಲಿಂ ಕ್ಯಾರೆಕ್ಟರ‍್ಸೆ ಅಲ್ಲ ಅವು ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರ. 



ಈಗ ದೊರೆಸಾನಿಯಲ್ಲಿ ಬರೋ ಜಾಲಿಬೆಂಚಿನ, she is not a different character from me. ನಮ್ಮ ಮನೆ ಹಿಂದ್ಗಡೆ ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಸ್ಲಂ ಅಂದ್ರೆ ಅದು, ಸುಮಾರು ಒಂದು ಸಾವಿರ ಗುಡಿಸಲುಗಳಿದ್ದ ಸ್ಲಮ್ ಇತ್ತು. ಮತ್ತು ಎಷ್ಟೊಂದು ನೊಟೋರಿಯಸ್ ಇತ್ತು ಅಂದ್ರೆ ಅದು, ಹೆಚ್ಚು ಕಮ್ಮಿ ಪ್ರತಿದಿವ್ಸ ಒಂದೊಂದು fighting ನೋಡ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ಎಷ್ಟು severe fightings ಅಂದ್ರೆ ಅವು, ಎಷ್ಟೊ ಸಲ ಈ ಕೈಬೆರಳನ್ನೆಲ್ಲ ರಿಕ್ಷಾದಲ್ಲಿ ಹಾಕ್ಕೊಂಡು ಹೋಗೋವ್ರು. ಅವನ್ನ ರಿಕ್ಷಾದಲ್ಲಿ ಹಾಕ್ಕೊಂಡ್ಯಾಕೆ ಹೋಗೋದಂದ್ರೆ ಅಲ್ಲಿ ಪೋಲೀಸ್ ಕಂಪ್ಲೇಂಟ್ ಕೊಡ್ಬೇಕಂತ. ಅವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ನೋಡಿದೀನಿ. ಅಂದ್ರೆ ಜಗಳ ಆದ ತಕ್ಷಣ ಚಾಕುಗಳನ್ನ ತಗೊಂಬಂದು ಹೊಡೆಯೋದು. ಸೊ ಈ ಯಾವ್ದನ್ನೂ ನಾನು ಊಹಿಸಿಕೊಂಡು ಬರೆದಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ನೋಡಿ ಬರೆದಿಲ್ಲ. ಅವು actually ನನ್ನ ಜೀವನದ ಭಾಗವೇ ಆಗಿರುವ ಸಂಗತಿಗಳು. ಅಂಥವನ್ನ ಮುಂದೆ ನಾನು ಕತೆಗಳನ್ನ ಬರಿಯೋ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನ ಬರೀ ಬೇಕಾದಾಗ ಯಾವಾಗ್ಲು ಅದು ಬೇರೇನೆ ಬರೀತಿದೀನಿ ಅಂತ ಅನಿಸಿಲ್ಲ ನನಗೆ ಯಾವತ್ತೂ. ಬರೀಬೇಕಾದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವರೇ ಅದು. ಯಾಕಂದ್ರೆ ನನ್ ಭಾಗವೇ ಆಗಿರೋವ್ರು ಅವ್ರು. ಹಾಗಿರೋದ್ರಿಂದ ಕಷ್ಟ ಆಗಿದೆ ಅಂತ ನನಗೆ ಅನ್ಸಿಲ್ಲ ಯಾವತ್ತು. 

even ಇಂದುಮುಖಿ character ಇದೆಯಲ್ಲ, ಈಗ್ಲುನು ಈ ಒಂದು elite classಗಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆ ಇರೊವಂಥ, ಒಂದು ಕಡೆಯಿಂದ ಭಾಳ extreme hypocrisy ಅಂತ ಅನಿಸ್ತಾ ಇರುತ್ತದು, ನೀವು ತುಂಬ sensitive ಆಗಿದ್ರೆ. ಬಟ್ ಅವ್ರಿಗೆ ಅದು ಜೀವನ ಆಗಿರುತ್ತೆ. ಅಂಥವರನ್ನ ಈಗ ಸುಮಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಈ NGO ಸ್ನೇಹಿತರು, ಈ ತರದ್ದೆಲ್ಲ ನಾನು ನೋಡಿದೀನಿ. ನನಗೆ ಬಹಳ ಹಿಪಾಕ್ರಸಿ ಅನಿಸ್ತಿರುತ್ತೆ. ಆದ್ರೆ ಅವರಿಗೆ ಹಿಪೋಕ್ರಸಿ ಅಲ್ಲ ಅದು. ಅದೇ ಅವ್ರಿಗೆ ಜೀವನ. ಅವ್ರ ತುಡಿತ ಎಲ್ಲಿದೆ ಅಂದ್ರೆ, ಹಣ ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿ ಈ ತರದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನು ಮೀರಿದ ಒಂದು ತುಡಿತ. ಅಂದ್ರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಹಿಪೋಕ್ರಟಿಕ್ ನೆಲೆನೂ ಇದೆ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ನೆಲೆನೂ ಇದೆ. ಸೊ ಅಂಥವ್ರನ್ನ ತುಂಬ ಜನರನ್ನ ನೋಡಿದೀನಿ. ಬಟ್ ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನ ನಾಶ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರೋವ್ರನ್ನು ನೋಡಿದೀನಿ. ಡ್ರಗ್ ಎಡಿಕ್ಟ್‌ಗಳಾಗಿ....ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಪರಮಾವಧಿ ಇದು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಅದು, ಎರಡೂನು. ಅದರ ಮಧ್ಯೆ ಒಂದು ಬಹಳ ತೆಳುವಾದ ಗೆರೆಯಿರುತ್ತೆ. ಸೊ, ಗೊತ್ತಾಗದೇನೆ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯಾದ ಒಂದು generation, ಆ generation particularly, ಈ extreme left ಇರ್ತಾರೆ ನೋಡಿ, ಒಂದೊ ನಕ್ಸಲೈಟ್ ಆಗ್ತಾರವರು. ಇಲ್ಲಾಂದ್ರೆ ಈ ತರ ಒಂದು lumpen ಕ್ಯಾರೆಕ್ಟರ್ಸ್ ಅಂತ ನಾವು ಹೇಳ್ತೀವಿ. ಸಮಾಜ ಯಾವ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ತಿರಸ್ಕಾರ ಮಾಡುತ್ತೋ, ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಬೇಕು ಅಂತ. ಡ್ರಗ್ ಎಡಿಕ್ಷನ್ ಒಂದು ಅದ್ರಲ್ಲಿ. ಸೊ, ಇದೇ ಬೇರೆ ಅಂತೇನೂ ಅನ್ಸಿಲ್ಲ ನನಗೆ.


ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಡಿ.ಆರ್.ನಾಗರಾಜ್ ಅವರ ಅಬ್ಸರ್ವೇಶನ್ನಿನ ಮೇಲೆ. ‘ಕಡಲತೆರೆಗೆ ದಂಡೆ’ ಸಂಕಲನದ ಮುನ್ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಬಂಡಾಯ ಅನ್ನುವ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಬರೀತಾ ಹೇಳ್ತಾರೆ, "ತತ್‌ಕ್ಷಣದ ಶೋಷಣೆಯ ಕಾರಣಗಳು ಇಲ್ಲದಾಗಲೂ ಮನಸ್ಸೊಂದು ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಯಾಗಲು ಯಾಕೆ ಹಾತೊರೆಯುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಬಂಡಾಯವೇಳುತ್ತದೆ? ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಇನ್ನಷ್ಟು ತೀವ್ರವಾದ ಸಂಬಂಧಗಳ ಅಗತ್ಯಕ್ಕಾಗಿ." ಅಂತ. ನಿಮ್ಮ ‘ಮಾತು ಯಾತನೆಯ ದಿಡ್ಡಿ ಬಾಗಿಲು’ ಕತೆಯ ಪುಟ 175ರಲ್ಲಿ ಮಿಲಿಂದನಿಗೂ ಧನಂಜಯನಿಗೂ ನಡೆಯುವ ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ನೀವು ಹೇಗೆ ನೋಡ್ತೀರಿ?


ಅದು actually ವ್ಯಾಮೋಹ ಅಂತ ಬಳಸಿದಾರಲ್ಲ, ವ್ಯಾಮೋಹವೆ ಅದು. ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರೀತೀನೆ ಭಾಳ ದೊಡ್ಡ ಉದಾಹರಣೆ ನಮಗೆ. ಈಗ ಒಬ್ಬ ಒಂದು ಜಾತಿ, ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು ಬೇರೆ ಜಾತಿ. ಅಥವಾ ಎಷ್ಟೋ ಸಲ ಜಾತಿ ಕೂಡ ಕಾರಣ ಆಗಿರಲ್ಲ. ಅದೇ ಜಾತಿಯವರೇನೆ ಇರ್ತಾರೆ. ಆದ್ರೂನು ವಿರೋಧ ಇರುತ್ತೆ. ಮತ್ತು ಇದು eternal conflict ಇದು. ಯಾವ್ದೇ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇರುವಂಥ conflict. ಸೊ ಅದನ್ನ ಮೀರೋದಿದೆಯಲ್ಲ, ಅದೇ ಬಂಡಾಯ. ಅಂದರೆ, ನಿನಗೆ ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗಿರುವ ಮೌಲ್ಯ ನನಗೆ ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗಿಲ್ಲ ಅಂತ ಅದು. ಅಂದ್ರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಉದಾತ್ತವಾದ ಮೌಲ್ಯಕ್ಕೆ ನಾ ಹೋಗಲಿಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟಪಡ್ತಿರ್ತೀನಿ. ಈ ಒಂದೇ ಜಾತಿಯಲ್ಲಿ, ಒಂದೇ ಪಂಗಡದವರಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಒಂದು ತಲೆಮಾರು ಇನ್ನೊಂದು ತಲೆಮಾರನ್ನ ವಿರೋಧಿಸಿ ಮಾಡೋದಿದ್ಯಲ್ಲ, ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ರೀತಿಯ ಬಂಡಾಯ, ಅದನ್ನ ಸಹಿಸೋಕೆ ಆಗಲ್ಲ. ಪ್ರೀತಿಸಿದವರಿಗೆ ಏನಂದ್ರೆ ತಾನಿಷ್ಟ ಪಟ್ಟವರ ಜೊತೆ ಇರಬೇಕು ಅನ್ನೋದೆ. ಆ shift ಇದ್ಯಲ್ಲ, ಅದು ಯಾವುದಕ್ಕಿರುತ್ತೆ ಅಂದ್ರೆ ವ್ಯಾಮೋಹಕ್ಕಾಗೆ ಇರುತ್ತೆ ಅದು. ಮತ್ತು ಇನ್ನಷ್ಟು ತೀವ್ರಗೊಳಿಸಬೇಕು ಸಂಬಂಧ ಅನ್ನೋದಕ್ಕಾಗೆ ಇದೆ ಅದು. ನೀನು ಹೇಳಿರೋದನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಇನ್ನೊಂದು ನನಗೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕಾಡ್ತಾ ಇದ್ರೆ, ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಹೋಗೋಕೆ ಇಷ್ಟ ಪಡ್ತೀನಿ ಅನ್ನೋದಿದ್ಯಲ್ಲ, ಅದು ಬಹಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿರುತ್ತೆ ಆ ಬಂಡಾಯ.

No comments: