Monday, August 30, 2010

ಕತೆಗಾರ ಕೇಶವ ಮಳಗಿ ಸಂದರ್ಶನ : ಭಾಗ ಹತ್ತು

ಬರಹಗಾರನ ಕಂಫರ್ಟ್ ಜೋನ್‌ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮಗೇನನ್ಸುತ್ತೆ. ಅದನ್ನ ಒಬ್ಬ ಲೇಖಕ ಮೀರೋದು ಅಂದ್ರೆ ಏನು, ಹೇಗೆ? 


ಯಾವಾಗ್ಲು ಒಬ್ಬ ನಿಜವಾದ ಕಲಾವಿದನಿಗೆ ಯಾವಾಗ್ಲುನು ಅವನು ಏನನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾನೊ ಅದಕ್ಕೆ ಮೀರಿದ್ದನ್ನ ಮಾಡ್ಬೇಕು ಅನ್ನೋ ಒಳತುಡಿತ ಅವನಿಗಿರುತ್ತೆ. ಮತ್ತೆ ಅದರ ಬೌಂಡ್ರೀಸ್ ಎಲ್ಲಿರುತ್ತೆ ಅವ್ನಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ಹುಡುಕ್ಕೊಂಡು ಹೋಗೋದೆ ಒಂದು ಕೆಲಸ ಆಗಿರುತ್ತೆ. ಸೊ ಹಾಗೆ ಒಂದು boundries draw ಮಾಡ್ಕೊಂಡಿದ್ರೆ ಅವ್ನು, next time ಅದನ್ನ cross ಮಾಡ್ತಾನವ್ನು. ಸೊ ನನ್ ಪ್ರಕಾರ ನಿಜವಾದ ಲೇಖಕರಿಗೆ comfort zone ಅಂತ ಏನಿರಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ನೀವು ಯಾವುದೇ ಉತ್ತಮ ಅಥವಾ ಮಹತ್ವದ ಲೇಖಕರನ್ನ ನೋಡಿದ್ರೆ ಅವ್ರ ವಿಷಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಇರಬಹುದು ಅಥವಾ ಅವರು formsನ್ನ persue ಮಾಡಿರೋ ವಿಧಾನ ಇರಬಹುದು, ಅಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಾರೆ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನ ಒಂದು structure ಆಗಿ persue ಮಾಡಿರೋ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ವೈರುಧ್ಯಗಳು ನಮಗೆ ಕಾಣುತ್ತೆ. ವೈರುಧ್ಯ ಅಂತ ನಮಗೆ ಕಾಣ್ತಾ ಇರುತ್ತೆ, ಅಷ್ಟೆ. ಆದ್ರೆ ಅವರು comfort zoneನ್ನ ತಿರಸ್ಕಾರ ಮಾಡ್ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಹುಡುಕ್ತಾ ಇರ‍್ತಾರವ್ರು. ಇದನ್ನೆ ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಸ್ತರಣೆ ಮಾಡಿ ಹೇಳೋದಾದ್ರೆ, ಈಗ ನಾನು ಕತೆಗಳನ್ನ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ, ಬರ‍್ದಿದೀನಿ. ಕಾದಂಬರಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಚರ್ಚೆ ಮಾಡಿದೀವಿ. ಬಟ್ ಅದನ್ನ ಮೀರಿ ನನಗೆ ಕೆಲವು ವಿಷಯಗಳನ್ನ ಹೇಳೋದಿತ್ತು ನನಗೆ, ಈಗ ಮುಂದೇನೂ ಹೇಳೋದಿದೆ. ಸೊ, ಎಷ್ಟೋ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಬರದೆ ಇರೋದನ್ನ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೊ ಬರೆದು ಬರೆದು ಬರೆದು ಒಗೆದಿದ್ದೆ ನಾನಾವಾಗ. ಸೊ, ‘ನೇರಳೆ ಮರ’ ಆ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಬರೀಬೇಕಾಯ್ತು. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಕಥಾನಕದ ಚೌಕಟ್ಟು ಅಥವಾ ಕತೆ ಹೇಳುವಂಥ ಸಂಗತಿಗಳು, ಘಟನೆಗಳು, ಹರಹು - ಅದೆಲ್ಲ ಏನಿಲ್ಲ. ಬಟ್ ಅಲ್ಲಿರೊ ಅನುಭವ ಬಹಳ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ; ಅದು ಬಹಳ ಚಿಕ್ಕದಿದೆ. ಸೊ ಕತೇಲಿ ಹೊಂದಲ್ವಲ್ಲ ಏನ್ಮಾಡೋದು ಅಂತ ನಾನು ಕೆಲವು artificial ಕಥಾಪಾತ್ರಗಳನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿ - ಹಂಗೆಲ್ಲ ನಾನು ಮಾಡೋದಿಲ್ಲ. ಕತೆಗೂ ಹೊಂದಲ್ಲ ಅದು ಇನ್ನೊಂದಕ್ಕೂ ಹೊಂದಲ್ಲ. ಸೊ, ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಹೊಂದುತ್ತೆ ನೋಡೋಣ ಅಂತ ನಾ ಬರ‍್ದಿದೀನಿ.

ಸೊ, ಅದಕ್ಕಾಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಏನ್ಮಾಡ್ತಾರೆ ಅಂದ್ರೆ ಈಗ ಸಿದ್ಧ ಮಾದರಿಯೊಳಗೆ, ಕೆಲವ್ರು ಏನ್ಮಾಡಬಹುದು ಅಂದ್ರೆ ಪ್ರಬಂಧ ಇದೆ, ಲಲಿತ ಪ್ರಬಂಧ ಇದೆ ಅಂದ್ಬಿಟ್ಟು ಲಲಿತ ಪ್ರಬಂಧವೊಂದಕ್ಕೆ suit ಆಗೋ ತರಾನೆ ಬರೀತಾರೆ. ಬಟ್ ನನಗೆ ಆ ತರ ಬರಿಯಕ್ಕಾಗಲ್ಲ. ಯಾಕಂದ್ರೆ ನನಗೆ so called ಲಲಿತ ಪ್ರಬಂಧಗಳ ಸಿದ್ಧ ಮಾದರಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಿಲ್ದೆ ಇರಬಹುದು, contradictions ಇರಬಹುದು. ಕೆಲವ್ರೆಲ್ಲ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬರೀತಾ ಇರಬಹುದು, ಅದು ಬೇರೆ ವಿಷಯ. ನನಗೆ ಸಿದ್ಧ ಮಾದರಿನ ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಏನೋ ಒಂದು ಮಾಡ್ಬೇಕು ಅಂತನ್ಸುತ್ತೆ. ಸೊ ಹಾಗಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಯೂ ನಾನೇನೊ ಪದಗಳನ್ನ ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬರೆದಿಲ್ಲ. ಬಟ್ ಆದರುನು ಅವುಗಳ ಅನುಭವದ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಅಷ್ಟೆ ಇದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿದೆ ಅದು. ಕತೆಗಳಲ್ಲಿ ತಗೊಂಡು ಬರೋಕ್ಕೆ ಆಗದೆ ಇರೋವಷ್ಟು ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿರೋದ್ರಿಂದ ಅದಕ್ಕೆ ರೂಪಕಗಳೆಂದು ಕರೆದೆ ನಾನು. ಅದನ್ನ ಬರೆದ್ಮೇಲೆ ಪಬ್ಲಿಷ್ ಮಾಡೋದಾದ್ರೆ ಓದೋವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಬಹಳ ಪ್ರಾಬ್ಲೆಮ್ ಆಗಿ ಬಿಡುತ್ತೆ. ಏನಿದು, ಕತೆನಾ ಇದು, ಪ್ರಬಂಧನ ಇದು... ‘ನೀವು ತಲೆಕೆಡಿಸ್ಕೊಬೇಡಿ, ಇದು ರೂಪಕ ಅಂತ ಒಂದು ಹೊಸಾ ವಿಧಾನ ಇದು, ಸೊ ಇಲ್ಲಿ ಬರೇ ರೂಪಕಗಳೇ ಕಿಕ್ಕಿರಿದಿವೆ. ಅದ್ರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಏನಾದ್ರು ನಿಮಗೆ ಸಿಗತಾ ಇದ್ರೆ ನನಗೆ ಸಂತೋಷ ಆಗುತ್ತ್ತೆ, ಸಿಕ್ಲಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಬಯ್ಕೊಳಿ ನನ್ನ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ’ ಅಂತೀನಿ. ಬಟ್ ಅಲ್ಲೇನು ನಿಮಗೆ ಲಲಿತ ಪ್ರಬಂಧಗಳಿಗೆ ಬೇಕಾಗೊ ಚೌಕಟ್ಟು ಇಲ್ಲ ಅಲ್ಲಿ. ಕತೆ ಅಂತಂದ್ರೆ ಕತೆಗೆ ಬೇಕಾದಂಥ ಒಂದು structure ಇಲ್ಲ. ಕೆಲವು ಸಲ ಕೆಲವು ಕಡೆಗೆ poetry ಅಷ್ಟೆ abstract ಇದೆ, ಕೆಲವು ಬರಹಗಳು. ಬಟ್ ಅವು ನನಗನಿಸಿವೆ ಅವು ಮತ್ತು ಹಾಗೇನೆ ಹೇಳ್ಬಹುದದನ್ನ. ಅದ್ರಿಂದನೇ ಹಾಗೆ ನಾನು ಬರ‍್ದಿದೀನಿ. ಮತ್ತೆ comfort zone ಅಂತೇನೂ ಇರಲ್ಲ ಒಬ್ಬ ಲೇಖಕನಿಗೆ, ನಿಜವಾದ ಲೇಖಕನಿಗೆ. ಮತ್ತೆ ಹಂಗೇನಾದ್ರು ಅನಿಸ್ತಾ ಇದ್ರೆ ಅದು, ಅವನು ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನಪ್ರಿಯ ಲೇಖಕನಾಗಿ ತನ್ನ ಜೀವನವನ್ನ pathetic ಆಗಿ ಕೊನೆ ಮಾಡ್ಕೊತಾನೆ.


ಸರಿ ಈಗ ವೈಯಕ್ತಿಕ ನೆಲೆಯ ಕತೆಗಳನ್ನ ಬರೆಯೋನು ಅಥವಾ ರೊಮ್ಯಾಂಟಿಕ್ ಲವ್ ಸ್ಟೋರಿಗಳನ್ನ ಬರೆಯೋನು ಇದಾನೆ ಅಂತ ತಗೊಳ್ಳಿ. ಜನಪ್ರಿಯ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆಯೊ ಬಹುಪಾಲು writers ಹಂಗೆ ಇರ‍್ತಾರೆ. ಯಾವ್ದೇ ಜನಪ್ರಿಯ ಲೇಖಕರನ್ನು ತಗೊಂಡ್ರು ನೀವು, ಅವರು ತಮ್ಮ first ಕತೆಯನ್ನ ಇವತ್ತಿನವರೆಗೂ ಮೀರಿರಲ್ಲ ಅವರು. Artificial language use ಮಾಡಿ ಕೃತಕವಾದ ಪ್ರೇಮಕತೆಯನ್ನ ಬರೆಯೋ ಲೇಖಕರಿಗೆ ಅದೇ ಅವರ comfort zone. ಅದನ್ನ ಮೀರಿ ಅವನಿಗೆ ಬರೆಯೋಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲ್ಲ ಅಂತಂದ್ರೆ, as a writer he is failed. ಸೊ, ಅವ್ರಿಂದ ನಾವು expect ಮಾಡೋದಿದ್ಯಲ್ಲ, ಅದರ ಅಗತ್ಯ ಇಲ್ಲ. ಈಗ ವೈಯಕ್ತಿಕ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಆರಂಭಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಬರೀತಾ ಇರೊ ಒಬ್ಬ ಕತೆಗಾರ ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳಾದ ಮೇಲೂ ಅದನ್ನೆ ಬರೀತಾ ಇದಾನೆ ಅಂದ್ರೆ ಅವನು ಅದ್ರಲ್ಲೆ ಕೊನೆಯಾಗ್ತಾನೆ ಅಂತ ನಂಬಬಹುದು. ಅದೇ ನೀವು ಸಮಷ್ಠಿ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಒಳಗೊಳ್ಳಬೇಕು ಅಂತ ಒಬ್ಬ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸಂವೇದನೆಗಳಿರೋ ಲೇಖಕನಿಗೆ ನಾವು ಹೇಳಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಅವನು ನೀವು ಹೇಳ್ದೇನೆ ಅವನು ತನ್ನ comfort zoneನ್ನ ಮೀರಿರ‍್ತಾನೆ, ಬರೆದಿರ‍್ತಾನೆ. ಮತ್ತು ಅದು ಅವನಿಗೆ ಕ್ಲೀಷೆ ಅನ್ಸಿದರೆ ಅದನ್ನ ಮೀರಿ ಇನ್ನೊಂದು ಬರೀತಾನೆ. 


Poetryಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಬಹಳ ಒಳ್ಳೆಯ ಉದಾಹರಣೆಗಳು ಸಿಗುತ್ತೆ ನಿಮ್ಗೆ. ಈಗ poetryಯಲ್ಲಿ ಶಿವಪ್ರಕಾಶ್ ತರದ poetsನ್ನ ನೋಡಿದ್ರೆ ನೀವು ಇದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ. ಅವರು ಬರೆದ ಎಲ್ಲಾ ಕವಿತೆಗಳನ್ನ ನೋಡಿ. ಕವಿತೆಗಳನ್ನ ಓದೋ ವಿಧಾನ ಬೇರೆ ಇರುತ್ತೆ ಅಂತ ಆ ತರ ಹೇಳ್ತಾ ಇದೇನೆ; ಅವರು ಬರೆದ ಎಲ್ಲಾ ಕವನಗಳು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಗಿಲ್ದೆ ಇರಬಹುದು. ಬಟ್ ಅವ್ರು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ, ಒಟ್ಟಾರೆ ಅವರ ಎರಡು ಮೂರು ಸಂಕಲನಗಳನ್ನ ನೀವು ನೋಡಿದ್ರೆ, ಎಷ್ಟು ಮಹತ್ವವಾದ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಇವರು ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿದಾರೆ, ಬೇರೆ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತಲೂ ಇವರು ಭಿನ್ನವಾಗಿ ಬರೀತಾ ಇದಾರಲ್ಲ ಅಂತನ್ಸುತ್ತೆ. ಕೆಲವು ಸಲ ತಿರುಮಲೇಶರ ಬಗ್ಗೆನು ಆ ತರ ನನಗನಿಸುತ್ತೆ. ಅಂದ್ರೆ ಅವರು conscious ಆಗಿ ಹುಡುಕ್ಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ಯಾವ್ಯ್ದಾವ್ದೋ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಓದಿ, ನೋಡಿ,Encyclopedia ಎಲ್ಲ ಓದಿ ಒಂದು ಕವಿತೆ ಬರೀತಾರವ್ರು. ಅಂದ್ರೆ definately comfort zoneನಲ್ಲಿದೀನಿ ಅಂತ ತಿಳ್ಕೊಳ್ಳದೆ ಇರೋದ್ರಿಂದಾನೆ ಅದು ಸಾಧ್ಯವಾಗೋದದು.

No comments: