Tuesday, March 1, 2016

ಕನ್ನಡದ ಹಸಿವು

ಕಳೆದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ 2015ರಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರು ಭಾಗ್ಯವಂತರೆಂದೇ ಹೇಳಬೇಕು. ವರ್ಷದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಪುಸ್ತಕಗಳೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಈ ಬಾರಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಕೃತಿಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ. ಹಿಂದಿನ ಎರಡು ವಾರಗಳಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ ಎಲ್ಲ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನೋಡಿದರೂ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಆರೇಳು ಪುಸ್ತಕಗಳು ಇನ್ನೂ ಇದ್ದವು. ಲಕ್ಷ್ಮೀಶ ತೋಳ್ಪಾಡಿಯವರ "ಆನಂದಲಹರಿ", ಕೆ ವಿ ತಿರುಮಲೇಶರ "ವಾಗರ್ಥವಿಲಾಸ", ಡಾ. ಎಸ್.ಶ್ರೀಕಂಠಶಾಸ್ತ್ರೀಯವರ "ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿ", ರಾಗಮಾಲಾ ಹೊರತಂದ, ಪಂಡಿತ್ ರಾಜೀವ ತಾರಾನಾಥರ ಸಂಗೀತವನ್ನು ಕುರಿತ ಚಿಂತನೆಗಳ "ವಾದಿ ಸಂವಾದಿ", ರಾಘವೇಂದ್ರ ಪಾಟೀಲರ "ಎಷ್ಟು ಕಾಡತಾವ ಕಬ್ಬಕ್ಕೀ", ಬೊಳುವಾರರ ಕಾದಂಬರಿ "ಓದಿರಿ" ಅಲ್ಲದೆ ಅನುವಾದಿತ ಕೃತಿ, ರಾಹುಲ ಪಂಡಿತರ "ಕದಡಿದ ಕಣಿವೆ" ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮಹತ್ವದ ಕೃತಿಗಳೇ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಆರಿಸಬೇಕಾದ ಸ್ಪರ್ಧೆ ನನಗೆ ಎದುರಾಗಿದ್ದನ್ನು ಖುಶಿಯಿಂದಲೇ ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಬೇಕು. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಆರಿಸಿದ್ದು ಕೆ.ವಿ.ತಿರುಮಲೇಶರ "ವಾಗರ್ಥವಿಲಾಸ" ಎನ್ನುವಲ್ಲೇ ಈ ಕೃತಿಯ ಮಹತ್ವವೂ ಇದೆ.

ತಿರುಮಲೇಶರ "ವಾಗರ್ಥವಿಲಾಸ" ಕೇವಲ ಈ ವರ್ಷದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕೃತಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಮುಂದಿನ ಕನಿಷ್ಠ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲವಾದರೂ ಈ ಕೃತಿ ನಮ್ಮ ಪದವಿಪೂರ್ವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಪ್ರಧಾನ ಪಠ್ಯವಾಗಬೇಕು ಎಂದೂ ನನಗೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಅನಿಸಿದೆ. ಇದು ಅಂಥ ಒಂದು ಅದ್ಭುತವಾದ ಮತ್ತು ಮಹತ್ವದ ಕೃತಿ.

ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಇದು ಅಂಕಣಗಳ ಸಂಕಲನದಂತೆಯೇ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅದಲ್ಲ ಇದು. ಇಲ್ಲಿ ತಿರುಮಲೇಶರು ಯಕ್ಷಗಾನದ ಪ್ರಸಂಗಕರ್ತರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ರಚಿಸಿದ ಯಕ್ಷಗಾನದ ಪದ್ಯಗಳ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಕಾವ್ಯದ ಲಯ, ಛಂದಸ್ಸು, ಪ್ರಾಸಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತ ಶಾಸನಗಳು, ಜಾನಪದ ಹಾಡುಗಳು, ಗೋವಿನ ಹಾಡು, ಶರಣರ ವಚನಗಳು, ಯಕ್ಷಗಾನದ ಹಾಡುಗಳು, ಶ್ರೀಯವರ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಗೀತಗಳು ಮತ್ತು ಅಡಿಗರ ಕಾವ್ಯದ ತನಕ ತಮ್ಮ ವೈಚಾರಿಕ ಹರಹನ್ನು ಹರಡುತ್ತಾರೆ. ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಮನಸ್ಸಿನ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುತ್ತ ಅವರು ಕೈಯಿಕ್ಕುವುದು ಸೋಮೇಶ್ವರ ಶತಕಕ್ಕೆ. ಮುಂದೆ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಪಂಪ, ಕವಿರಾಜಮಾರ್ಗ, ಲಕ್ಷ್ಮೀಶ, ರಾಘವಾಂಕ, ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯ, ದಾಸರ ಪದಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತದ ವಾತಾಪಿ ಗಣಪತಿಂ ಭಜೇಹಂ ತನಕ ವಿಹರಿಸುವ ಅವರು ಈ ವಿಹಾರವನ್ನು ತೊಡಗುವುದು ಕನ್ನಡದ ಮತ್ತು ಇಂಗ್ಲೀಷಿನ ಮಕ್ಕಳ ಹಾಡುಗಳಿಂದ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಅಗತ್ಯ ಗಮನಿಸಬೇಕು. ಇಷ್ಟರಿಂದಲೇ ನಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಬೇಕು, ತಿರುಮಲೇಶರ ಉದ್ದೇಶವೇನು ಎಂಬುದು. ಅವರು ಆಲೂರ ವೆಂಕಟರಾಯರ "ಕರ್ನಾಟಕ ಗತವೈಭವ"ದ ಬಗ್ಗೆ ಅದರ ಇತಿಮಿತಿಗಳ ಅರಿವಿನೊಂದಿಗೇ ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದರಲ್ಲೇ ಇದರ ಎಲ್ಲ ತಥ್ಯವಿದೆ. ಕನ್ನಡದ ಮನಸ್ಸು, ಕನ್ನಡದ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಅಥವಾ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಸಮಕಾಲೀನ ಅಗತ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ತಿರುಮಲೇಶರಷ್ಟು ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಲೇಖಕ ಇರಲಾರ. ಇವತ್ತಿಗೂ ಅಂತರ್ಜಾಲ ತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಸ ತಲೆಮಾರಿನ ಎಲ್ಲ ಅಸಹನೆ, ತರಲೆ, ಅಭಿಮಾನ ಮತ್ತು ಕಾಲೆಳೆವ ತುಂಟಾಟಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮದೇ ಗಂಭೀರ ನೆಲೆಯಿಂದ ಪ್ರತಿಸ್ಪಂದನ, ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ತಮ್ಮ ಧರ್ಮ ಎಂಬಂತೆ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲರಾಗಿರುವ ಏಕೈಕ ಹಿರಿಯ ಸಾಹಿತಿ ತಿರುಮಲೇಶರು ಎಂದರೆ ಖಂಡಿತ ಅದು ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯಲ್ಲ. ಇದೆಲ್ಲವೂ ತೋರಿಸುವುದು ಅವರ ಕನ್ವಿಕ್ಷನ್, ಬದ್ಧತೆ.

ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಆಂತರಿಕ ಪ್ರಭೇದಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅವರು ನಮ್ಮ ಗಮನಸೆಳೆಯುತ್ತ ಅಂಥ ಒಂದು ವೈವಿಧ್ಯದ ಅಗತ್ಯ ಮತ್ತು ಜೀವಂತಿಕೆಯ ಕುರಿತು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಪುರಂದರದಾಸರಿಗೆ ಪತ್ರ ಬರೆಯುತ್ತಲೇ ನಾವೆಲ್ಲ ದಿನನಿತ್ಯ ಅನುಭವಿಸಿಯೂ ಎಂದೂ ಆಡಿಕೊಳ್ಳದೇ ಉಳಿದ ಬೆರಗಿನ ಬಗ್ಗೆ ಎಳೆ ಎಳೆಯಾಗಿ ಬಿಡಿಸಿ ತಿಳಿಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಕುವೆಂಪು, ಬಿಎಂಶ್ರೀ ಮತ್ತು ಗೋಕಾಕರ ಬಗ್ಗೆ ಬಹುಶಃ ಈ ನೆಲೆಯ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಇನ್ಯಾರೂ ಬರೆಯಲಾರರೇನೊ ಎನಿಸುವಂತೆ ತಿರುಮಲೇಶರು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಇದಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾದ ಮತ್ತು ಇಡೀ ಕೃತಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುವಂಥ ಮಾತೆಂದರೆ, ಇಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಲೇಖನಗಳೂ ಎಂಥಾ ಎಳೆಯ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯಾಭ್ಯಾಸದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಿಲ್ಲದವರಿಗಾದರೂ ಸರಿ, ಸರಳವಾಗಿ ತಿಳಿಯುವಂತೆ, ಅವುಗಳ ಕುರಿತು ಓದಬೇಕು, ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ ರುಚಿ ಹತ್ತುವಂತೆ ಅವರು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಈ ಕೃತಿ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕವಾಗಬೇಕು, ತಿರುಮಲೇಶರ ಶ್ರಮ ವ್ಯರ್ಥವಾಗದೆ, ಎಳೆಯ ಮನಸ್ಸುಗಳ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೆ ಪಕ್ಕಾಗಬೇಕು ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ಕನ್ನಡದ ಭವಿಷ್ಯ ಉಜ್ವಲವಾಗಬೇಕು ಎಂದು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಅನಿಸುವುದು, ಇದನ್ನು ಓದಿದ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಹೀಗೆಯೇ ಅನಿಸುವುದು.

ಮುಂದೆ ನಿಘಂಟು ಮತ್ತು ಭಾಷಾಂತರದ ಕುರಿತ ಎರಡು ಪ್ರಬಂಧಗಳಿವೆ. ಇವುಗಳ ಮಹತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳಬೇಕಿಲ್ಲ. ತದನಂತರ ವಿಲಿಯಂ ವರ್ಡ್ಸ್‌ವರ್ತ್, ಶೇಕ್ಸ್‌ಪಿಯರ್ ಮತ್ತು ಟಿ ಎಸ್ ಎಲಿಯೆಟ್ ಒಂದೆಡೆ ನಮಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದರೆ ಇತ್ತ ಶಿಶುನಾಳ ಷರೀಫ್, ಗೊರೂರು, ಪಂಜೆ, ಗೋವಿಂದ ಪೈ,ರಾಮಚಂದ್ರ ಶರ್ಮ ಮತ್ತು ಎ.ಕೆ.ರಾಮಾಜುನ್ ಇದ್ದಾರೆ. ಇಷ್ಟಾಗಿ ತಿರುಮಲೇಶರಿಗೆ ಕನ್ನಡದ ಮನಸ್ಸಿನ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಗೆ ಇಷ್ಟೇ ಪೋಷಣೆ ದೊರೆತರೆ ಸಾಲದು ಅನಿಸಿರಬೇಕು. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಗೋಲ್ಡನ್ ಟ್ರೆಷರಿ ಒಂದನ್ನು ಅವರು ಕಾಣಿಸಿದ್ದಾರೆ! ಒಳ್ಳೆಯ ಗುರು ಅಥವಾ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕ ದಾರಿ ತೋರಿಸುವಾಗ ಗುರಿ ತಲುಪಲು ಹೇಗೆ ಹೇಗೆ ಮುಂದುವರಿಯಬೇಕು ಎಂಬ ನಿರ್ದೇಶನ ನೀಡಿ ಹಾದಿ ತೋರುವುದಿಲ್ಲವಂತೆ. ಅವನು ನಮಗೆ "ನೋಡು"ವ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನಷ್ಟೇ ನೀಡಿ ಮುಂದಿನ ಹಾದಿ ತೆರೆಯುವನಂತೆ! ಕಾಣುವುದನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕೂ ಅದೃಷ್ಟ ಬೇಕು ಎಂದರು ರಾಮಾನುಜನ್. ಸಾಹಿತ್ಯವು ಕಂಡಿದ್ದನ್ನು ನೋಡುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ತಿರುಮಲೇಶ್. ತಿರುಮಲೇಶರು ಈ ಕೃತಿಯ ಮೂಲಕ ಮಾಡಿರುವುದು ಅದನ್ನೇ. ಅವರು ಇದನ್ನು ಅಂಕಣ ಲೇಖನಗಳ ಸಂಗ್ರಹವೆಂದರೂ ಇದು ತುಂಬ ಯೋಜಿತ ಪ್ರಬಂಧಗಳ ಒಂದು ಸಂಕಲನವೇ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಯಾರೇ ಆದರೂ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಇಲ್ಲಿ ತಿರುಮಲೇಶರು ಬಹಳಷ್ಟು ಸಂಗತಿಗಳತ್ತ ನಮ್ಮ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತಾರೆ, ರುಚಿ ಹತ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆಸಕ್ತಿ ಕೆರಳಿಸುತ್ತಾರೆ, ನಿಜವೇ. ಆದರೆ ಅಷ್ಟಕ್ಕೇ ತೃಪ್ತಿ ಹುಟ್ಟದಂತೆ ಎಚ್ಚರವಹಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅತೃಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಮನಸ್ಸು ಬೇಯುತ್ತಿರಬೇಕು ಎಂದು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿದಂತೆ ಮಾತು ಮುಗಿಸಿ ಮೌನವಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅದು ಕೆ.ವಿ.ತಿರುಮಲೇಶ್.

(ಈ ಲೇಖನ ಪ್ರಜಾವಾಣಿ ಸಾಪ್ತಾಹಿಕ ಪುರವಣಿ ಮುಕ್ತಛಂದಕ್ಕಾಗಿ ಬರೆದುದು)

No comments: