Wednesday, May 17, 2017

Only Connect

Anne Fadiman ಪ್ರಬಂಧಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ಅವರು ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರು. ಒಂದು ನಸುಕಿನ ಮುಂಜಾನೆ ಇವರು ಒಂದು ಪ್ರಬಂಧ ಓದುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಆ ಪ್ರಬಂಧದ ವಿಷಯ:

ಒಂದು ಕವಿತೆ. ತೀರ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕವಿತೆ‌.

ಕಿಟಕಿ ಗಾಜಿನ ಹಿಂದೆ ಸೆರೆಯಾದ ಪತಂಗವೇ
ನೀನು ಹಾರದಿರು, ಹಾರದಿರು.
ಕಣ್ಣರೆಪ್ಪೆಯಡಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡ ಅಶ್ರುವೇ
ನೀನು ಜಾರದಿರು, ಜಾರದಿರು.
ಕಿಟಕಿ ಗಾಜಿನ ಹಿಂದೆ ಸೆರೆಯಾದ ಪತಂಗವೇ
ನೀನು ಹಾರಿಬಿಡು, ಹಾರಿಬಿಡು.
ಕಣ್ಣರೆಪ್ಪೆಯಡಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡ ಅಶ್ರುವೇ
ನೀನು ಜಾರಿಬಿಡು, ಜಾರಿಬಿಡು.

ಏನಿದೆ ಇದರಲ್ಲಿ! ಒಂದು ಮಕ್ಕಳ ಪದ್ಯದ ಹಾಗಿದೆ. ಸರಿ, ಮುಂದೆ ಒಂದು ದಿನ ಈ ಕವಿತೆ ಬರೆದ ಕವಿ ಶಾಲೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಇದೇ ಕವಿತೆಯನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಓದುತ್ತಾರೆ. ಮಕ್ಕಳು ಎಷ್ಟು ನೇರ ಮತ್ತು ಸರಳ ನೋಡಿ. ಪುಟಾಣಿಯೊಬ್ಬ ಎದ್ದು ನಿಂತು, ನನಗೆ ಇದು ಏನೂ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಈ ಪದ್ಯದ ಅರ್ಥ ಏನು, ಇದನ್ನು ನೀವು ಯಾಕೆ ಬರೆದಿದ್ದು ಎಂದು ಕವಿಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಕವಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತೀರ ಪ್ರಾಯವಾದ ಹಿರಿಯ ಮುತ್ತಜ್ಜಿಯೊಬ್ಬಳು ಹಲವಾರು ದಿನಗಳಿಂದ ಕಾಯಿಲೆ ಬಿದ್ದು ನರಳುತ್ತಾ ಇದ್ದಳು. ನನ್ನನ್ನು ಮಗುವಾಗಿದ್ದಾಗಿನಿಂದ ಅವಳು ತೀರಾ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಲಾಲಿಸಿ ಪಾಲಿಸಿ ಬೆಳೆಸಿದವಳು. ಅವಳ ಸಾವನ್ನು ಕುರಿತು ಯೋಚಿಸುವುದಕ್ಕೂ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವಳು ನರಳುವುದನ್ನೂ ನೋಡಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಈ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕಿತ್ತು ನನಗೆ. ನೇರವಾಗಿ ಅದನ್ನು ಬರೆಯುವುದು ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ...

ಈ ಪ್ರಬಂಧ ಬರೆದವರು ಕೊಂಕಣಿಯ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಓದಲೇ ಬೇಕಾದ ಪ್ರಬಂಧಕಾರ, ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕೃತ ರವೀಂದ್ರ ಕೇಳೇಕರ್. ನಸುಕಿನಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಓದಿ ಮುಗಿಸುತ್ತಲೇ ತನ್ನ ನಿಡುಗಾಲದ ಸ್ನೇಹಿತನ ಸಾವಿನ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿ ತತ್ತರಿಸಿದ್ದನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದು ಕೊಂಕಣಿ ಕವಿ ಮೆಲ್ವಿನ್ ರೊಡ್ರಿಗಸ್.

E.M.Forster ನ "Only Connect" ಸಲಹೆ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿರುತ್ತೇವೆ. ಓದಿದ್ದು, ಕೇಳಿದ್ದು, ನೋಡಿದ್ದು, ಅನುಭವಿಸಿದ್ದು ಎಲ್ಲ ಸೇರಿ ಬದುಕು ಸಂಪನ್ನವಾಗುತ್ತ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆ ಪ್ರಬಂಧ ಬರೆಯುತ್ತಾಳೆ Anne Fadiman. ಹಾಗೆಯೇ ರವೀಂದ್ರ ಕೇಳೇಕರ್. ಹಾಗೆಯೇ ನಮ್ಮ Somathanahalli Diwakar.

No comments: